اگر به جای دیوار چهارم ،دریا باشد،لابد خانه ی آنها پشت صحنه است و اگر قرار باشد دیوار چهارم را در نظر نگیریم،میشود فرض کرد،آنها روی صحنه زندگی می کنندو می میرند. اما اگر دیوار چهارم(دریا)را در نظر بگیریم،شغل آنها ماهیگیری است ودر دریا غرق میشوند*و لیز میخورند ته دریا که اگر آدرسشان مانده باشد،قطعآآن دریچه را هم پیدا می کنند.پس اگر شانس با من باشدو آنها آدرس را فراموش نکرده باشند،اینجاهای کانال باید به هم برسیم. امیدوارم همه شان زنده مانده باشند،چون به تنهایی نمی شود دریچه را باز کردو دریچه هایی که به تنهایی باز میشوند،چندان دراماتیک نیستند. مثل این دریچه که دو لنگه دارد و قرار است رو به دریچه ی دو لنگه ی دیگری باز بشود. پس فقط یکی به من بگوید،چه کسی این دریچه را برای این کوسه ی سفید باز گذاشته؟ بیچاره سرش گیر کرده در این دریچه و دمش در آن دریچه. احتمالآاین کوسه همینجا متولد شده واگر خوب دقت کنیم،ایشان یک کوسه نیستند وگیاهی دریایی هستند که به شدت شبیه کوسه روییده.اما هم ریش دارد وهم ریشه و آنها هم که کم مانده بود از آنور داستان سر بخورند،این ور ،از آن ور داستان سر می خورند این ور و همچنان در جستجوی ریشه های از دست رفته شان ،ریش بلند می کنند و زنانشان هم لابد گیس،سفید.
میلیون سال بعد(شاید هم قبل ،کسی چه می داند؟)
آیا کسی به من خواهد گفت که اینها خزه اند یا ریش وگیس؟و اگر همین طور به رشد،ادامه داده اند پس حتمآصاحبانی دارند که به ما فکر می کر دند و مانیز متقابلآ به آنها*. آن هم درست حالا که ده سال بعد است و ساعت کم مانده سر برود.... پس یا باید در میان این همه مو که معلوم نیست از کجای بدن کی روییده ،به دنبال آنها بگردیم،یا داستان را ادامه بدهیم و صحنه را خالی کنیم روی هرچه تیغ و خودتراش و واجبی و افتر شیو و افتر از افتر شیو تا یک هارمونی آرمانی بین جهان اسطوره ای آنها و این دنیای مصرفی ایجاد شود و با توجه به این که من هم مثل شما قادر به پیدا کردن آن ها بین این همه مو نیستم ،شاید بهتر باشد همه با هم به موهای باریک فکر کنیم وسری به موزه ی کریستف کلمب * بزنیم تا شاید بین غنایم ردی از آنها پیدا کنیم. تا خدا چه بخواهد.
فرزاد دهنوی و نیما صفار احتمالآبه سال 1378
*** اشاره هایی به داستان "در این جزیره صدای (ز) می آید" محمد جهانی.
